Om kwart voor zes werd ik gewekt, omdat ik graag wilde gaan joggen langs het strand.
De vader van Diana liep als begeleider met mij mee richting strand. De vissers stonden op het punt te vertrekken met hun boten en kinderen speelden al een op het strand. In de hutjes was al volop leven en muziek klonk uit de boxen Het lopen viel tegen: het was om 6 uur al bloedheet! Na een half uurtje hield ik het voor gezien en na mijn sit-ups en push-ups zwom ik een lekker stuk in de zee.
Het was zeven uur en de rest van de groep werd langzaam wakker. Na een lekker ontbijtje met een spiegelei, een mango en een schijf échte Hollandse peperkoek (die mij een beetje kent, weet dat ik, waar ook ter wereld, ’s ochtends een boterhammetje met peperkoek eet) maakten we ons klaar voor een lange, zware dag.
Als eerste gingen we naar de wekelijkse markt van de stad. Bij aankomst werden we opgevangen door het hoofd van de sanitaire inspectie van de markt. Samen met haar assistenten en de dokter liepen we over de markt. De diversiteit, maar vooral de geur zullen we niet snel vergeten….De vis en het vlees lag daar, meestal ongekoeld, te wachten op de kopers die met meer dan duizend op deze dag naar de stad waren gekomen. Velen waren al van ’s nachts drie uur onderweg vanuit de bergen om hier hun wekelijkse boodschappen te doen. Al weer viel de beleefdheid en vriendelijkheid van de mensen op.
Na 2 uur zochten we even de verkoeling op in een soort kantine voor marktmedewerkers en werden we verrast met gebakken banaan met gebrande bruine suiker. Heerlijk!
Het busje van de gemeente stond weer klaar en we vertrokken naar Iloilo op onze inkopen te doen voor het ziekenhuis en speciaal voor de Children’s Corner.
Onderweg stopten we even omdat we in een droge rivierbedding sportende kinderen zagen. Ze speelden volleybal en een vorm van voetvolleybal. Dit alles was voor het eerst georganiseerd door d gemeente. Puik plan om in zo’n 45 graden in de volle zon te sporten! Maar ja, waar heb ik het over: de kinderen speelden vol enthousiasme.
Na een uurtje stopten we bij een vuilnisbelt. Wat we daar zagen houd je niet voor mogelijk: tientallen mensen op zoek naar iets bruikbaars en de geiten, de kippen, maar ook kinderen op zoek naar iets eetbaars. We zagen zelfs hutjes boven op de belt….
Nu snel op weg naar de stad, want we hebben een flinke boodschappenlijst.
Monica neemt de pen nu van mij over.
Janice( de zus van Diana) had deze shop dag voor de Children corner en de medical suplice de leiding, zij is degene die deze shopingdag voorbereidt heeft tot in de puntjes. Busjes van de gemeente begeleide ons om ons te vervoeren + de medische materialen / spullen voor de childrens corner te vervoeren.
Eerste stop tijdens de shopping tour : Macro, ja blijkbaar hebben ze deze winkel ook in de Filippijnen, terwijl ik dacht dat dit typisch Nederlands was. Opdracht in de Macro was om stoeltjes, eten voor de childrens day te kopen. Echter vlotte dit allemaal niet zo doordat iedereen zo zijn eigen ideeën had betreft kleur, grote, vorm enz. Dit schouwspel werd aangeschouwd door ongeveer 10 medewerkers die ons allemaal graag van dienst wilde zijn, niet erg handig om constant op de vingers gekeken te worden en aangestaard te worden. Maar dat is hier blijkbaar normaal, overal zie je teveel mensen hetzelfde werk doen in een ruimte.. Waardoor ze of uit hun neus vreten of met z’n allen 1 taak volbrengen, een taak die wij in Nederland gemakkelijk alleen vervullen tijdens ons werk. Uiteindelijk stonden we dan toch aan de kassa om te kunnen betalen.
Na alles te hebben ingeladen, vervolgde wij onze shoppingtour na een winkel met medische artikelen. Echter ontdekte we hier al snel dat de artikelen voor hun waarde in de Filippijnen veel te duur waren, een bed koste hier namelijk al 22.000 pesso’s ongeveer zo’n 350 euro. Naar Nederlandse waarde is dit natuurlijk laag…. Maar hier is die prijs onacceptabel. Na koud water te hebben ingeslagen, met de nadruk op koud, want John en Guus zijn zeer kieskeurig. Vervolgde wij onze weg na de volgende winkel bestaand uit folders. Dr Montelban, Janice en Diana waren direct enthousiast hier konden ze ons namens vertellen dat de bedden met matras ongeveer 7000 pesso’s koste ongeveer zo’n 110 euro een stuk goedkoper…. + ze beloofde hier ook garantie, iets wat hier heel erg ongebruikelijk is in de Filippijnen. Maandag zullen we beslissen aan de hand van een mail en ons gesprek of we met deze winkel in zee gaan.
Onze shopping tour vervolgde weer zijn weg naar ons adres de SM. Hier kochten we naar veel geëmmer een aantal dingen voor de Childrens corner. Discussies over kleur, vorm en grote, stevigheid laaide weer op zodat kiezen weeeeer moeilijk werd. Maar uiteindelijk lukte het ons om alle inkopen te doen voor de Childrens corner.Onze shopping tour eindigde zo in SM. Om 8 uur begon vanochtend onze dag op de markt en eindigde om 20.00 bij SM.
Niet helemaal eigenlijk want thuis… wachtte na een uur rijden. Wachtten de sandwiches op ons, die op dit moment nog gesmeerd worden. Plus het vullen van alle schooltassen. Beide bestellingen : 450 dus dat wordt smeren + inpakken tot in de late uurtjes vannacht.
Gr Monica
P.s Lukt reageren op mijn blog niet, op www.filipinochildren.nl is een forum aangemaakt. Hier kun je dus ook je reactie of vragen achterlaten. Ga naar website/duch/John,Monica,Guus en Diana in de Filippijnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten