zondag 21 juni 2009

home sweet home

Onderhand zijn we al weer een tijdje thuis. Ook Guus en Diana bevinden zich inmiddels alweer een weekje in Nederland. Zij hebben in de Filipijnen die laatste dagen nog een aantal geregeld. Zodat ze de Filipijnen met een gerust hart konden verlaten. Volgend jaar gaan ze immers pas weer terug. Maar de stichting zet z'n werk hier door in de omgeving van Roermond om zo veel mogelijk geld binnen te krijgen.

Ik moet zeggen dat ik nog vaak aan mijn reis denk, iedere dag zo'n beetje hoor. Ja het was dan toch ook echt een hele speciale ervaring.

Deze ervaringen wil ik graag met jullie delen, daarom staat er sinds afgelopen vrijdag een stand in de hal waarop allerlei foto's te zien zijn. Verder zijn we op dit moment bezig met het maken van een presentatie, maar dat kan nog eventjes duren....

Dus raad ik jullie aan om gewoon eventjes in de Hal van Lyceum Schondeln een kijkje te gaan nemen.

gr Monica

dinsdag 2 juni 2009

Last day.. Filippijnen

Vanuit Boracy vertrokken we op 31 mei richting Manilla, na een vroeg maar heerlijk ontbijt stapte we in een Jeepny op weg naar de boot. Vanwaar de Jeepny, nou het regende nog steeds en met dit onstuimige weer vertrokken we met de boot aan de andere kant van het eiland. Gelukkig verliep de reis goed en kwamen we veilig in Caticlan aan.

Vanuit Caticlan vertrokken we met een supper klein vliegtuigje ( 19 personen) naar Manilla. Veel vertrouwen hadden we niet echt in deze piloot die vlak voor het vertrek nog zijn raampje open had staan en niet gesmeerd opsteeg, al gauw hadden we in de gaten dat we toch best gelukkig mochten zijn. Doordat het vliegtuigje zo klein was vloog het erg laag en konden we genieten van het mooie uitzicht. Na een scherpe bocht lande we naar een uurtje in de big city Manilla.

Luxe werden we hier afgehaald met een busje van het hotel. Van de buitenkant was het hotel ook echt luxe afgezien van de binnenkant het gegeven dat alles was aangegeven in het Japans en de buurt waarin het hotel bleek te liggen, ach het was toch maar voor een nachtje.

Manilla hebben we per auto verkend. Echter hadden we een hele bange chauffeur die om de arme wijken heen reed i.p.v er in te rijden met de auto, wat goed kan als je je auto gewoon afsluit. Veel van Manilla kregen we dus door de bange chauffeur en de aanhoudende regen niet te zien..

Positieve van dit alles was dat we hierdoor nog wat tijd overhadden om te shoppen, gelukkig want een souvenir voor boudewijn ontbrak nog steeds. Na een uurtje shoppen in SM was het geld op en onze energie ook.

Een taxi door het hotel geregeld haalde ons af en zetten ons af bij het restaurant van de singing waitresses en kooks. Ik zal je zeggen een hele ervaring op zich deze avond. Echt avond vol entertainment en lekker eten. Een groep Maleise gehandicapten genoot ook van een bijzondere avond. Het was geweldig om deze mensen te zien genieten en bijzonder hoe het personeel van het restaurant iedereen een geweldige avond bezorgde.

Helaas onze laatste avond met ons 4´tjes. s´avonds in het hotel besefte we dit pas goed toen we onze online boarding pass aanmaakte, tas inpakte en al onze foto´s op cd´tjes zetten.

Ja na mij voor het eerst verslapen te hebben volgde de volgende ochtend een chaotisch ontbijt. In een roes verlieten wij vervolgens het hotel, Diana en Guus en Filippijnse bodem.

p.s Foto´ van deze laatste dag in de Filippijnen volgen.