Visiting barangays

We zijn al weer over de helft van onze reis naar de Filippijnen. Vandaag begint John met een beschrijving van de eetgewoontes hier. De Filippijnse keuken is heel afwisselend: veel vis,vlees en vers fruit. Wij zijn immers in de tropen.
Bij het ontbijt krijgen we spiegelei, rijst, brood, ibus( speciale rijst met kokosmelk, gestoomd en in de vorm van een kleine loempia), kleine bananen, papaya( een vrucht), mango, bayebaye (kokosmelk, rijst en bruine suiker). We drinken ( oplos)koffie of thee en kokosmelk
Messtal is er een kleine pauze om 10 uur en dan eten weer rijst, puto( rijst met kokosmelk gestoomd met een bananenblad omheen.
Om 12 uur wordt er geluncht. Weer rijst, kippensoep met rijstnoedels, vis in ‘sweet en sour- sauce’Daarbij weer een banaan of een mango.
Om 3 uur wederom gaan we verder met ‘snacks’: kokosmelk, bebingka( cake met kokossap)
’s Avonds eten we rijst, soep, blankbeans (varkensvlees met bonen, uien ,tomaat) litson( een geroosterd speenvarken), vis, adobo( gekookte kip, met laurier en zwarte peper)
Jullie zien: verhongeren doen we niet! Maar we verbranden ook veel hier…..

Monica neemt over:

Om half 9 zouden we opgehaald worden door een gemeentebusje om vervoerd te worden naar Valencia (barangy Miagao)…. Daarbij een Filipijns kwartiertje oftewel halfuurtje vertrokken we rond 9 uur. Op nieuw met een leger begeleiders, ditmaal een twee verpleegsters, dokter en een kraamverzorgster en natuurlijk Janice ( zus van Diana en een zeer goede fotograaf) Iedereen zat al netjes op ons te wachten voor het programma, helaas moesten we ze even teleurstellen want eerst mochten we te gast zijn bij een circonsition ( operatie weghalen voorhuid van de penis) deze ervaring skipte ik echter, ik zal nooit een goede chirurg worden want ik kan niet goed tegen bloed. In plaats van een operatie bij te wonen voegde ik me bij de weefdames. Na even rond te hebben gekeken, mocht ik het zelf ook even proberen. Wat blijkt ik ben niet goed in weven, ik ben of te voorzichtig of te snel. Toch weer een ervaring rijker. Het wachten van de kinderen werd beloond. Wij namen met ons drieën plaats op het podium, na het bidden, het volkslied en het lied van Miagao te hebben gezongen traden de kinderen van de wijk Valencia voor ons op. Dans, gedichten en zang. Een klein meisje vergat haar tekst, doordat de noty boys op de eerste rij veel te hard lachten… resultaat hiervan was dat het meisje in huilen uitbarstte in de microfoon. Heel erg zielig. Na dit gezellige programma dronken we melk van gesponsorde koeien vanuit Nieuw-Zeeland in deze barangay zijn ze erg trots op dit project en eveneens op hun weverij. Na bezoek aan deze beide projecten.. hadden we nog tijd over dus zongen wij met de kinderen zowel Filipijnse als Nederlandse liedjes ( Guus heeft het op film staan) De kinderen waren zo enthousiast dat we besloten spelletjes te organiseren met hulp van de als wat oudere kinderen. Ja ze genoten hier erg van, vooral als ze eerste of tweede werden…. Dit betekende prijs voor ons. Terwijl de lunch al klaarstond speelden wij nog met de kinderen. Maar uiteindelijk na het laatste spelletje give me what I want.. waren de prijzen op en gingen wij aan de lunch.

Na de lunch vertrokken we naar de volgende wijk Mat-y, een wijk met een summerschool. Hier ontmoette we zo’n 100 kinderen, vrijwilligers en ouders. De kinderen voerden voor ons hun kunsten op die ze tijdens hun Summer classes geleerd hebben. Natuurlijke speechte wij allemaal en after that snacks volgde.. of course want Filipino’s love to eat. We ontmoette zelfs een meisje met een Nederlandse vader uit Sittard die daar wonen, helaas overleed haar vader vorig jaar, het was duidelijk aan haar te zien dat ze hier nog steeds verdrietig om was.

We verlieten deze baragay na deze festiviteiten en bezochten vlak in de buurt een vrouw met negen kinderen. Haar jongste kind was nu al getekend for live.. zij had een grote brandwond op haar wang, John overhandigde hen 1000 pessos zodat zij wellicht geholpen kan worden. De andere kinderen ontvingen van ons knuffels en petjes. Zij waren ons allemaal zeer dankbaar.

Om ongeveer half 5 arriveerde we bij de kinderkliniek… er staan nu prachtige cirkels op de muur, morgen zullen we de childrens corner afmaken.

Gauw douchen en netjes aankleden na ons bezoek aan de kliniek want vanavond hebben John en ik familie van Diana en dr. Montelban uitgenodigd voor een gezellig diner in een luxe restaurant.

Nu we thuis zijn kan ik zeggen dat de avond zeer gezellig en succesvol was en dat we slechts voor 3300 pesso’s gegeten, dat is ongeveer 50 euro. Lijkt me voor 16 personen best te doen toch.